Internationale kinderontvoering door een ouder

We spreken van een internationale kinderontvoering wanneer zijn/haar kind(eren) naar een ander land overbrengt zonder de toestemming van de andere ouder. Hierbij moeten een aantal voorwaarden vervuld zijn:

  • de achterblijvende ouder had ouderlijk gezag op het moment van de ontvoering
  • de achterblijvende ouder oefende dit recht ook daadwerkelijk uit
  • het kind is minderjarig

In de meeste gevallen is een internationale kinderontvoering door een ouder het resultaat van een uit de hand gelopen familiaal conflict waarbij één ouder uiteindelijk beslist naar een ander land te verhuizen en zijn/haar kind meeneemt.

 

Wat kan Child Focus doen?

Child Focus werkt in het belang van het kind en zal trachten het contact tussen ontvoerde kinderen en de achterblijvende ouders zo snel mogelijk te herstellen. Dit is namelijk een mensenrecht van elk kind, vastgelegd in het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind.

Verder kan Child Focus ouders bijstaan om hun ontvoerde kind terug te brengen naar het land waar ze voor de ontvoering thuis waren. Dit kan op verschillende manieren.

In eerste instantie zal Child Focus de ouders trachten te helpen een onderling akkoord te vinden voor hun conflict. Hierbij kan een bemiddelaar helpen. Maar het gebeurt evenzeer dat ouders op zichzelf of met de hulp van hun advocaten, familieleden, of welzijnswerkers tot een akkoord komen.

Wanneer het voor de ouders onmogelijk blijkt een akkoord te vinden, kunnen zij een procedure starten om de terugkeer van hun ontvoerde kind(eren) te bekomen. Hiervoor bestaan internationale verdragen tussen België en een groot aantal andere lidstaten. De belangrijkste verdragen zijn het Kinderontvoeringsverdrag van Den Haag en de Europese Verordening Brussel IIa. Deze verdragen moeten ervoor zorgen dat wanneer een kind ontvoerd wordt, een rechter de onmiddellijke terugkeer kan bevelen naar het land waar het kind oorspronkelijk verbleef.

Soms is het onmogelijk deze verdragen te gebruiken. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer kinderen ontvoerd worden naar een land dat geen lid is van één van de verdragen. In dat geval zal Child Focus doorverwijzen naar de FOD Buitenlandse Zaken. Deze dienst kan een beroep doen op zijn netwerk van ambassades en consulaten om het contact met de kinderen en de ontvoerende ouder te herstellen.

In sommige gevallen is het niet mogelijk of wenselijk een beroep te doen op de diensten van deze Federale Overheidsdiensten. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de kinderen niet gelokaliseerd zijn of wanneer een vermoeden bestaat dat ze in gevaar zijn bij de ontvoerende vader. In dat geval is het beter een aangifte te doen bij de politie. Via het gerecht kunnen de kinderen gelokaliseerd worden. In sommige gevallen zal het gerecht een seining van de ontvoerende ouder doen.

Hoe vaak komt een internationale kinderontvoering door een ouder voor?

Child Focus behandelt elk jaar ongeveer 400 dossiers van internationale kinderontvoering. Ongeveer tweederde van deze dossiers effectieve ontvoeringen door een ouder naar het buitenland (jaarlijks zo’n 250 gevallen). De overige (zo’n 150 dossiers per jaar) zijn preventieve dossiers. Hierbij contacteert een ouder Child Focus omdat hij/zij vreest dat zijn/haar kind ontvoerd zal worden door de andere ouder. Deze cijfers verschillen natuurlijk licht van jaar tot jaar en evolueren ook in de tijd.

Niet al deze dossiers werden ook in dat jaar geopend. Een aantal dossiers werden reeds in de voorgaande jaren geopend. Een kinderontvoering duurt vaak langer dan andere soorten verdwijningen (gemiddeld net geen jaar). Dit is voornamelijk te wijten aan de gerechtelijke procedures tussen de ouders die in een internationale context vaak maanden in beslag nemen.

Wanneer een ouder ontvoert gebeurt dit in 62% van de gevallen door de moeder. De ontvoerde kinderen zijn doorgaans vrij jong: de gemiddelde leeftijd is zes jaar en 80% van alle ontvoerde kinderen is 8 jaar of jonger.

2/3 van de internationale kinderontvoeringen zijn ontvoeringen die plaats vinden binnen Europa.Echter wanneer een ouder een ontvoering vreest zijn de Noord-Afrikaanse landen rond de Middellandse zee de populairste bestemmingslanden.

Wat kan ik doen als mijn kind ontvoerd is naar het buitenland?

Hoe kan ik een internationale kinderontvoering voorkomen?

Under construction

Wat zijn de voordelen van internationale familiebemiddeling?

Een bemiddelaar is een neutrale en onafhankelijke derde partij. Het is zijn/haar taak om de partijen bij te staan in hun zoektocht naar een oplossing voor hun conflicten. Het bemiddelingsproces is vertrouwelijk en de partijen kiezen vrijwillig voor bemiddeling.

Internationale familiebemiddelaars beschikken over bijkomende vaardigheden. De wetgeving verschilt immers van land tot land en elk land heeft zijn eigen procedures en administratieve verplichtingen. Daarenboven moet een internationaal familiebemiddelaar omgaan met cultuurverschillen, taalbarrières, verschillende nationaliteiten en grote afstanden tussen familieleden.

Via het Europees Netwerk van Internationale Familiebemiddelaars (EU-NIM) kan u een internationale familiebemiddelaar vinden. De familiebemiddelaars die deel uitmaken van dit netwerk zijn niet alleen specifiek opgeleid om deze internationale familieconflicten te bemiddelen, ze werken eveneens samen in een co-bemiddeling volgens éénzelfde bemiddelingsmodel.

Wat kan ik doen wanneer ik niet weet waar mijn kind zich bevindt?

Wanneer het niet duidelijk is waar uw ontvoerde kind(eren) zich bevind(t)(en) kan via politie en justitie getracht worden uw kind te lokaliseren. Hiervoor is het nodig aangifte te doen van de ontvoering.In dat geval kunnen dezelfde middelen worden ingezet als bij een verdwijning.

In de meeste gevallen van internationale kinderontvoering, is er geen sprake van verdwijning. De achterblijvende ouder weet doorgaans wel waar zijn/haar kind zich bevindt maar slaagt er niet of moeilijk in het contact te herstellen. De andere ouder weigert het kind terug te brengen naar zijn/haar oorspronkelijke verblijfplaats.

Wanneer er geen exacte locatie gekend is van het kind, weet de achterblijvende ouder doorgaans wel in welk land het kind zich bevindt. Op die manier kan toch een beroep worden gedaan op de internationale verdragen. Hierin wordt immers voorzien dat het land naarwaar een kind werd ontvoerd ook moet instaan voor de lokalisatie van dit kind.

In een minderheid van de gevallen heeft de achterblijvende ouder evenwel geen enkel idee waar het kind zich zou kunnen bevinden. Dit is het geval wanneer de ontvoerende ouder bewust tracht zijn/haar kind te verbergen. In deze gevallen zullen de betrokken kinderen doorgaans ook een meer geïsoleerd leven krijgen, omdat de ontvoerende ouder wil vermijden dat ze worden teruggevonden en daarom de kinderen afsluit van contact met de buitenwereld.

Wanneer een ouder geen informatie kan bekomen over de verblijfplaats van zijn/haar ontvoerde kind(eren) wordt het noodzakelijk aangifte van verdwijning te doen bij de politie. Via een opsporingsonderzoek zal de politie dan trachten je kind te lokaliseren. Ook in deze gevallen kan een consulent van Child Focus u helpen en bijstaan.

© 2015 Child Focus | Houba - de Strooperlaan 292 | B-1020 Brussel | BE19 3101 2229 9912