Kinderprostitutie: "Kinderprostitutie is het verrichten van seksuele handelingen door jongens en meisjes die de leeftijd van 18 jaar nog niet hebben bereik, in ruil voor geld, goederen of een andere vorm van materiële vergoeding voor zichzelf of een ander (bijvoorbeeld een pooier)".

Kinderhandel: "de verkoop van kinderen tussen volwassenen voor om het even welke reden in ruil voor geld of elke andere vorm van betaling".

Kinderpornografie: "het aanzetten van kinderen tot, of het gebruiken van kinderen voor echte of gesimuleerde seksuele handelingen, of het visueel weergeven van geslachtsdelen van kinderen met het oog op het bevredigen van de seksuele driften van de gebruiker. Onder de noemer kinderpornografie valt zowel het produceren als het gebruiken en het verspreiden van dit beeldmateriaal. Elke internetgebruiker kan via stopchildporno.be, het burgerlijk meldpunt van Child Focus, anoniem kinderporno melden die hij of zijn per toeval online heeft ontdekt".

Er bestaat geen typisch profiel van een pedoseksuele misbruiker. Hij wordt vaak beschreven als 'de ideale kindervriend' of iemand op wie men altijd kan rekenen. Het zijn buren, kennissen of vrienden van de familie. Maar het kan ook gaan om een ver familielid, zoals een oom. Een misbruiker is soms ook een ander kind, ouder dan het slachtoffer. Een 'volkomen onbekende' misbruiker komt veel minder vaak voor.

De ernst van de daden varieert sterk. In de helft van de gevallen gaat het om aanranding van de eerbaarheid, meer specifiek seksuele aanrakingen (geslachtsorganen strelen, verplichte masturbatie, ...). In dertig procent van de gevallen gaat het misbruik zo ver als verkrachting.

Vergrijpen zonder fysiek contact komen minder vaak voor. Het gaat daarbij hoofdzakelijk om onzedelijk gedrag (exhibitionisme, masturbatie in het bijzijn van het slachtoffer, het slachtoffer dwingen zich uit te kleden, ...). In nog zeldzamere gevallen gaat het om pornografisch materiaal tonen en aanzetting tot prostitutie.

Motieven van de misbruiker
Er zijn verschillende motieven voor seksueel misbruik: frustratie, woede, sociaal isolement, eenzaamheid, emotionele problemen, een negatief zelfbeeld, een onevenwichtig karakter, abnormaal seksueel gedrag, buitensporige seksuele behoeften, zelf slachtoffer zijn van kindermisbruik, een verdraaid beeld van de seksualiteit en de relatie tussen mannen en vrouwen.

Maar deze problemen, die iedereen kunnen overkomen, zijn in de eerste plaats risicofactoren. Iemand die daaronder te lijden heeft, wordt niet automatisch een seksuele misbruiker, verre van zelfs. Vele van die problemen zijn niet onoverkomelijk. Er zijn echter mensen die er niet in slagen hun onlusten onder controle te houden. Als die mensen niet geholpen worden, lopen ze het risico dat ze misbruik plegen na een trigger-element: alcohol- of druggebruik, een ophoping van stress-situaties, het gebruik van pornografisch materiaal, het zien van een kind dat zich 'uitdagend' gedraagt, ...